Zbigniew Jaworski

Przypadająca w tym roku 25 rocznica promulgacji Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz 15 rocznica podpisania i 10 rocznica ratyfikacji konkordatu między Stolica Apostolską a Rzeczpospolitą Polską, a także 17 rocznica odnowienia Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego skłania do głębszej refleksji oraz rozpowszechniania zagadnień związanych ze służbą wojskową osób duchownych. Na wstępie trzeba przyjąć, iż tematyka artykułu dotyczy zasadniczej służby wojskowej osób duchownych (diakonów, prezbiterów, biskupów), a nie zawodowej służby wojskowej, a precyzyjniej ustawowego obowiązku odbywania zasadniczej służby wojskowej, a nie duszpasterstwa wojskowego odnowionego na podstawie konstytucji apostolskiej Spirituali militum curae (1986 r.)[1] oraz statutu ordynariatu (1991r.)[2].

Józef Krukowski

I. Uwagi wstępne

Dziesiąta rocznica ratyfikacji Konkordatu /1/ stanowi okazję do refleksji nad jego realizacją w celu ustalenia odpowiedzi na następujące pytania:

Józef Krukowski

30 kwietnia 2009 r.

Eminencje, Ekscelencje, Szanowni przedstawiciele władz państwowych, Magnificencjo, Wysoki Senacie Akademicki, Szanowni Goście, Drodzy Koledzy Profesorowie, Panie i Panowie!

M. Sitarz, M. Lewicka

Światowy kryzys ekonomiczny dotyka także instytucji kościelnych. W związku z tym należy zastanowić się nad funkcjonowaniem instytucji odpowiedzialnych za dobra doczesne Kościoła. Jednym z podmiotów, któremu prawodawca powierza odpowiedzialność za zarząd majątkiem diecezji jest diecezjalna rada ds. ekonomicznych. Dlatego też w niniejszym artykule zostanie ukazany aktualny stan recepcji przepisów prawa powszechnego ? zawartych w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 r.[1] dotyczących tego organu ? w partykularnym prawie polskim.

atr 22

Józef Krukowski

 
I. Wprowadzenie do problematyki
Na wstępie zostanie zwrócona uwagę na zjawisko administracji w Kościele i potrzebę uprawiania nauki kościelnego prawa administracyjnego.